|
05.25.1981 /
İlk Işık İki
başarısız olmuş projenin ardından pes etmek yoktu.
Derken kendime vizyon katmak adına, bir master
başvurusu yapıldı. Tam 90 kişi sadece 10 kişilik
kontejana girebilmek için mülakat sınavına girmeye
hak kazanmıştı. Ben ise LES puanımdan dolayı 84.
sıradaydım. Mülakatlar sabah 10 da başlamıştı. Saat
5 oldu ve sadece 30 kişi mülakata girmişti. O an
daha fazla dayanamadım ve tekrar uyumaya karar
verdim. Ama telefonum çalıyordu uyandım, arayan
arkadaşım gelmemi sıranın bana geleceğini söyledi.
Ümitsizde olsam tekrar ayağa kalktım ve mülakata
gittim. Sabah ki düzenli ve takım elbiseli halim
yerine kotlu tshirtlü bir insan haline dönüşmüştü.
Salona girdiğimde mülakatlardan sıkılmış hocaları
gördüm, o anda tek şansımın kendim olmak olduğunu
rol yapmadan arkadaşlarmın yanında nasılsam orada
öle olmam gerektiğini düşündüm. Zaten sanşım azdı ne
kaybedebilirdim ki :) Ve tam olarak 1 saat kendimi
hocalara dinlettim, Marmara tarihinde belkide en
eğlenceli mülakatı o gece yapıldı. Gece tam 8 da
çıktım. Dışarı çıktığımda karşımda gördüğüm 6 kişi,
içeride kulaklarımın neden çınladığını anlamamı
sağladı. Evet ertesi gün, gene beni mülakata çağıran
arkadaşımın telefonu ile uyandım. Evet kazanmıştım.
İşte o an, insanın ümidini kaybetmemesi ve pes
etmemesi gerektiğini bir kez daha anlamıştım. Derken
gene rahat olamıyordum, gene bir arayışa girdim, ve
gene bir e-ticaret sitesi ile rahatsızlığımı
gidermeye çalıştım.
(teketek.com)
ABD'den bir arkadaşım ile ortaklaşa bir
şirket kurdum ve daha önce edindiğim tüm bilgilerimi
ve hatalarımdan edindiğim tecrübelerimi bu siteye
aktardım. 1 yılın ardından,
KONT BİLİŞİM AŞ'ye
hisselerimizin bir bölümünü devrederek hedeflerimizi
büyüttük. Halen teketek.com da görevime devam
ediyorum...Fakat hala rahat duramıyorum.
SANIRIM RAHAT BANA
BATIYOR.....(artyourself.com)
Bir
önceki sayfa... |